2026 թվականը Հայաստանի ավիացիայի և միջազգային հաղորդակցությունների պատմության մեջ մտնում է որպես շրջադարձային տարի։ Երկու խոշոր եվրոպական մայրաքաղաքներ՝ Լոնդոնն ու Ամստերդամը, վերջապես ստանում են ուղիղ օդային կապ Երևանից, և դա տեղի է ունենում երկու տարբեր ավիաընկերությունների միջոցով՝ Wizz Air և FlyOne Armenia։
Սա Հայաստանի ինտեգրումն է Եվրոպայի տնտեսական, կրթական ու զբոսաշրջային միջուկին։
Wizz Air. Երևան – Լոնդոն

2026 թվականի հունիսի 12-ից Wizz Air ավիաընկերությունը կմեկնարկի ուղիղ թռիչքներ Երևանից դեպի Լոնդոն՝ շաբաթական երկու անգամ՝ երկուշաբթի և ուրբաթ օրերին։
Տոմսերի արժեքը սկսվում է ընդամենը 48.99 ԱՄՆ դոլարից, ինչը Լոնդոնի նման թանկ ուղղության համար իսկապես հեղափոխական է։
ՀՀ տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարար Դավիթ Խուդաթյանը այս իրադարձությունը բնութագրել է որպես.
«Կարևոր քայլ Հայաստանի և Մեծ Բրիտանիայի միջև հաղորդակցությունների ընդլայնման ուղղությամբ… այս նոր երթուղին նոր հնարավորություններ կբացի քաղաքացիների համար և կզարգացնի տուրիզմը»։
Wizz Air-ի ներկայացուցիչ Անաստասիա Նովակն էլ նշել է, որ սա արդեն իններորդ նոր երթուղին է Հայաստանի համար, և ընդհանուր ցանցը կհասնի 18 ուղղության՝ դեպի 10 երկիր։
FlyOne Armenia․ Երևան – Ամստերդամ

Եվրոպական երկրորդ հզոր դարպասը, որը բացվում է Հայաստանի առաջ, Ամստերդամն է։
2026 թվականի ապրիլի 1-ից FlyOne Armenia-ն մեկնարկում է ուղիղ չվերթներ Երևան – Ամստերդամ – Երևան ուղղությամբ։
Թռիչքները կիրականացվեն շաբաթական երկու անգամ՝ չորեքշաբթի և շաբաթ օրերին։
• Տոմսերի արժեքը՝ սկսած 165 եվրոյից
• Թռիչքի տևողությունը՝ մոտ 5 ժամ
Ամստերդամը Եվրոպայի ամենախոշոր ավիացիոն ու ֆինանսական հանգույցներից մեկն է։ Նիդեռլանդների հետ ուղիղ կապը Հայաստանին տալիս է ոչ միայն զբոսաշրջային, այլև լոգիստիկ, բիզնես և կրթական նոր հնարավորություններ։
Երևան–Լոնդոն և Երևան–Ամստերդամ ուղիղ չվերթների գործարկումը Հայաստանի համար ունի ոչ միայն տրանսպորտային, այլև կառուցվածքային տնտեսական նշանակություն։
Առաջին հերթին, Հայաստանը փաստացի միանում է Եվրոպայի երկու առանցքային հանգույցների՝
Լոնդոնին՝ որպես գլոբալ ֆինանսական, կրթական և ներդրումային կենտրոնի,
և Ամստերդամին՝ որպես Եվրոպայի լոգիստիկ և ավիացիոն գլխավոր դարպասներից մեկի։
Սա նշանակում է, որ Հայաստանը դուրս է գալիս «երկրորդային ուղղությունների» կարգավիճակից և մտնում է եվրոպական հիմնական օդային ցանց։

Ուղիղ չվերթները կտրուկ նվազեցնում են ճանապարհի արժեքը և ժամանակը, ինչը փոխում է Հայաստանի մրցունակությունը միջազգային շուկայում։ Ներդրողի, գործարարի կամ զբոսաշրջիկի համար երկիրն այլևս «բարդ հասանելի ուղղություն» չէ, այլ նորմալ եվրոպական լոգիստիկ շղթայի մաս։
Տուրիզմի տեսանկյունից սա հատկապես կարևոր է․ Լոնդոնն ու Ամստերդամը համարվում են աշխարհում ամենախոշոր «ուղևոր ուղարկող» քաղաքներից։ Ուղիղ կապը Հայաստանին տալիս է բնական միջազգային հոսք, ոչ թե միայն սփյուռքահայ այցելություններ։
Բիզնեսի և կրթության ոլորտում սա նույնքան կարևոր է․ եվրոպական համալսարանների, կոնֆերանսների, ցուցահանդեսների և գործընկերների հետ շփումը դառնում է գործնականում նույնքան հեշտ, որքան ներեվրոպական թռիչքները։
Այս պատճառով այս նոր ուղղությունները պետք է դիտել ոչ թե որպես հերթական ավիաուղի, այլ որպես Հայաստանի տնտեսական և մշակութային ինտեգրման ենթակառուցվածք դեպի Եվրոպա։
Սա այն դեպքն է, երբ բառացիորեն կարելի է ասել՝
Հայաստանը բացում է իր դռները դեպի Եվրոպայի սիրտը։

